Long read
22 mei 2018

Blog Chantal Heutink #deschaamtevoorbij

Als tiener kocht ik met het schaamrood op mijn wangen maandverband of tampons. Ik had het gevoel of er heel groot op mijn voorhoofd stond: ‘Kijk háár eens, zij is ongesteld’. Alsof ik een enge en besmettelijke ziekte had opgelopen. Enigszins weggemoffeld liep ik dan met mijn pakketje naar de kassa, al schuchter om me heen kijkend of ik geen bekende zou tegenkomen, en al helemaal geen jongens. Dát zou de ultieme vernedering zijn.

Des te schokkender was die ene keer dat ik had doorgelekt en hierop niet was voorbereid. Daar stond ik, op het schoolplein, in mijn witte broek. Ik voelde het en kon wel door de grond zakken. Als een gek ben ik naar huis gefietst om me te verschonen en om de nodige rantsoen mee te nemen.

Schaamte, een ongemakkelijk gevoel, waardoor je het liefst niet zichtbaar of hoorbaar bent. Een gevoel waar ik jaren last van heb gehad. Des te meer raakte de hartverscheurende verhalen mij van de meisjes uit Kenia. Zo vertelde Molly schuchter het volgende verhaal over haar eerste ervaring met menstruatie.

“Ik was op school en de juffrouw stelde mij een vraag. Ik stond op en voelde iets warms tussen mijn benen, maar had nog niet zo goed door wat er aan de hand was. Suzie die altijd achter me zit, tikte op mijn schouder en vertelde me dat ik de Red Visitors had. Snel ben ik gaan zitten. Een paar jongens uit onze klas lachte me keihard uit door de rubberstamp op mijn rok.
Wat moet ik doen Suzie? vraag ik.
Wikkel je trui om je heup zodat niemand het kan zien, zei ze.
Na school ben ik snel naar huis gegaan. Toen mijn oma het zag, zei ze dat ik toiletpapier moest gebruiken, zodat ik geen vlekken zou krijgen. Maar dat helpt helemaal niet, het lekt toch door. Soms valt het papiertje op de grond en dan ziet iedereen het. Ik schaam me dan heel erg. Daarom wil ik niet naar school. De jongens doen dan heel stom tegen me …”

Zoveel meisjes in ontwikkelingslanden gaan niet naar school omdat ze geen geld hebben voor maandverband of omdat het niet voorhanden is. In plaats daarvan gebruiken ze doeken, tissues, kranten of zand en bladeren. Het idee al … dat je tijdens die miserabele dagen ook nog eens te kampen hebt met dit fenomeen. Daarnaast krijgen ze vrijwel geen voorlichting. Ongesteldheid overkomt hen. De onwetendheid wat er met hun lichaam gebeurt maakt hen angstig en onzeker.

Al gieren de hormonen door je lichaam en kun je fysiek last hebben van je menstruatie, het is iets om trots op te zijn. Het is een teken van je vrouwelijkheid.  En in Nederland mogen we dankbaar zijn voor alle middelen die beschikbaar zijn.

Laten we vanaf nu gaan zingen: “Vandaag is rood de kleur van mijn vrouw zijn.  Vandaag is rood wat rood hoort te zijn”.

Start de conversatie

Deel dit artikel

Long reads

Een long read is een diepgaand artikel over één van de onderwerpen waar wij ons mee bezighouden.

Meer ‘long reads’ Lees volgende long read